پس دست به قنوت برمى دارد و كلمات فرج را مىخواند ، و هر دعا كه در خاطر دارد ميخواند . و آنچه ضرور است هفتاد مرتبه أستغفراللَّه ربّى وأتوب اليه است ، و بعد از آن هفت مرتبه بگويد هذا مقام العائذ بك من النّار و اگر استغفار را صد مرتبه بگويد بهتر است ، و اگر هفتاد مرتبه أستغفراللَّه و أساله التّوبة بگويد خوب است . و اگر وقت تنگ باشد هفتاد مرتبه استغفراللَّه تنها مىگويد . و اگر تواند بعد از اين سيصد نوبت العفو العفو بگويد . و علما گفته‌اند كه پيش از استغفار چهل مؤمن را زنده و مرده ياد كند و طلب آمرزش براى ايشان بكند ، و اگر چهل مؤمن يا زياده هر چه تواند بعد از نماز ياد كند براى عوام شايد بهتر باشد . و در گريه سعى كند خصوصاً در وتر ، و اگر در وتر اين دعاى منقول را بخواند بهتر است اللهمّ اهدى فى من هديت ، و عافنى فى من عافيت ، و تولّنى فى من تولّيت ، و بارك لى فيما أعطيت ، و قنى شرّ ما قضيت ، فانّك تقضى و لايقضى عليك ، سبحانك ربّ البيت أستغفرك و أتوب اليك ، و أو من بك و أتوكل عليك ، لاحول و لاقوة الّا بك يا رحيم . و منقول است كه حضرت امام زين العابدين ( عليه السلام ) در آخر وتر مىگفت : ربّ أسأت و ظلمت نفسى ، بئس ما صنعت و هذه يداى جزاءاً بما صنعتا و در اين وقت دستهاى خود را به پيش مىگشود و پيش مىداشت و مىگفت : و هذه رقبتى خاضعة لك لما أتت و در اين وقت سر را به زير مىافكند پس مىگفت : وها أنا ذا بين يديك ، فخذ لنفسك الرضا من نفسى حتى ترضى لك العتبى لاأعود لا أعود . و از حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) منقول است كه در قنوت نماز جمعه و نماز وتر اين دعا را بخوانند : اللّهمّ تمّ نورك فهديت فلك الحمد ربّنا ، و بسطت يدك فأعطيت فلك الحمد ربّنا ، و عظم حلمك فعفوت فلك الحمد ربّنا ، وجهك أكرم الوجوه ، وجهتك خير الجهات ، و عطيّتك أفضل العطيّات و أنؤها ، تطاع ربّنا فتشكر ، و تعصى ربّنا فتغفر لمن شئت ، تجيب المضطرّ ، و تكشف الضّر ، و تشفى السّقيم ، و تنجى من